Psikoloji Blogu

Sık sık güncellenen psikoloji blogumuzda çocuk, ergen, çift ve aile, yetişkin ve sporculara yönelik güncel psikoloji haberleri ve araştırmaları yayınlamaktayız.

Çocuğunuzla Çatışmayı Çözmenin 4 Yolu

Çocuğunuzla Çatışmayı Çözmenin 4 Yolu

Her ebeveyn gece rutinini bilir: çocuğuna bir hikaye okursun, “iyi geceler,” dersin ve “Uyumak istemiyorum!!!” ile başlayan fırtınayla karşılaşırsın. Biz ebeveynler, neredeyse her gece aynı derde katlanırız; ta ki sabrımız taşıp çocuğumuza pek de güzel olmayan sözler söyleyene kadar… Çocuğumuz neticede uykuya dalsa da, biz söylediklerimiz hakkında endişelenip, belki de dünyadaki en kötü ebeveyn olup olmadığımızı düşünmeye devam ederiz. Hayır, dünyadaki en kötü ebeveyn değilsiniz. Gerçekte, her anne/baba ve çocuk arasında tartışmalar yaşanır – ve 4 yaşındaki çocuğunuzu uyutmaya çalışıyor olsanız da, ergeninizle bilgisayar kullanımı üzerine boğuşuyor olsanız da, yeni ortaya çıkan bir takım eğitim araçları bu çatışmaları çözmek için 4 güçlü metot sunuyor:

1. “Vertigo”ya düşmeyin. Belki de hayattaki hiçbir ilişki, ebeveyn ve çocuk ilişkisi kadar yoğun değildir. Yani, çatışmalar çoğaldıkça, hayatınızda başka hiçbir şeyi düşünemeyecek hale gelip, kendinizi duygusal olarak tüketme riskini arttırırsınız. Bu dünyanın ekseninden sapıyor olma hissi nedeniyle ben bu deneyime “vertigo” diyorum. Ne zaman tekrar odaklanabiliyor gibi olsanız, çocuğunuz yeni bir talepte bulunarak veya kardeşine bir tekme atarak, sizi o duygusal girdabın içine tekrar çeker. Vertigodan çıkmanın en iyi yolu, ona hiç düşmemektir. Gerilim arttıkça, kendinize bu kritik soruyu sorun: “Gerçekten bu çatışmanın içine düşmek istiyor muyum?” Cevabınız büyük bir ihtimalle hayır olacaktır. Tekrar perspektif kazanabilmek için kendinize biraz zaman ayırın: derin bir nefes alın ve kendinizi bir saat sonra ya tek başınıza duşta ya da yatakta kitap okuyup rahatlarken hayal edin. Veya kendinizi ayın üstünde, yukarıdan o anki etkileşiminize bakarken düşünün. Gerçekten çocuğunuzun uyku vakti için öfkelenmeye değer mi? Muhtemelen hayır.

2. Çocuğunuzun kaygılarını dikkate alın. Biz ebeveynler özellikle de çocuklarımızla tartışırken, tüm doğru cevapları bildiğimizi düşünürüz. Ama çocuklarımızdan daha kuvvetli olmamız, onların görüşlerinin önemli veya geçerli olmadığı anlamına gelmez. Çocukların davranışlarının arkasında genelde onları motive eden bir sebep vardır; sormak, anlamak, dinlemek her zaman işe yarar! 10 yaşındaki çocuğunuz ona haksızlık yaptığınız gerekçesiyle size bağırıyorsa, hemen savunmaya geçmeyin. Ona neden öyle düşündüğünü sorun. Küçük kardeşlerini disiplin ederken gösterdiğiniz hoşgörüyü kıskanıyor veya daha çok ilgi görmek için dikkat çekmeye çalışıyor olabilir.

3. Çocuğunuza biraz bağımsızlık verin. Çocuk olmanın ne kadar güçsüz bir pozisyon olduğunu hayal edin: anne babanız size kaçta kalkacağınızı, ne yiyeceğinizi, kaçta uyuyacağınızı ve hatta nasıl konuşacağınızı söylüyor. Beklenilen üzere, çocuklar da kendi yollarını çizmek için biraz özgürlük istiyorlar. Benim 4 yaşındaki oğlum Liam bile, ben onun yiyeceği tatlıyı seçersem öfke krizi geçiriyor. “Babacığım ! Ben seçmek istiyorum!!!” Bu yüzden bir daha çocuğunuz sizden yarım saat daha ayakta kalabilmek için izin istiyorsa, hemen hayır demeyin. Neden diye sorun. Sebeplerini dinleyin, ve ona bir seçenek sunun: “Bu gece daha geç yatmak istiyorsan, yarın daha erken uyumak zorundasın. Hangisini tercih edersin?”

4. Tekrar etme dürtüsünden kaçının. Çocuğunuzla tartışırken tekrar etmeye eğimli olduğunuz argüman veya çatışmaları fark edin. Benim ailemde, 10 yaşındaki oğlum Noah ile sürekli tekrar ettiğimiz bir çatışmayı fark ettim. Küçük kardeşleriyle atışmaya başladığı anda, ben araya girip sert bir şekilde “Noah … yapma!” demekteydim. O da söylediklerimi dikkate almayıp yaptığına devam ederek, benim otoritemi yok sayıp kendisininkini küçük kardeşlerinin gözünde yükseltmekteydi. Bunun üzerine ben, otoritemi daha çok belli etmeye çalışıp tekrar durmasını söylüyordum. Ve kaçınılmaz bir şekilde, konuşmamız bir çatışmaya dönüyordu. Ama ilişkimiz çözülemeyecek halde değildi. Çözüm, bu işlevsiz ve tekrar edilen çatışmayı fark edip, süreç içinde bir iki eylemi değiştirmeye karar vermekti. Noah ile ilişkimdeki bu benzer karşılıklı yüzleşme paternini fark edince, kendi davranışımı değiştirmeye karar verdim. Noah tekrar kardeşleriyle uğraştığı zaman, araya girip durmasını söyledim. Bunu reddetti. Ama tekrar durmasını talep etmek yerine, bu durumla başa çıkmak için ne tavsiye ettiğini ona sordum. Bir anda şaşırdı, ve küçük kardeşlerinin onun koltuktaki yerini aldığını söyledi. Bunun özerine konuştuk, birbirimizi dinledik, ve etkili bir şekilde iletişim kurduk. Noah’dan tavsiye isteyerek, tipik çatışmamıza düşmedik ve bu bize daha verimli bir etkileşim için alan açmış oldu.

Çeviren: Dila Dildar

Kaynak

2
Çocukların Başarısız Olmasına Yol Açan 9 Neden
Şiddet ve Terörü "Okul Çağındaki Çocuğumla" Nasıl ...

Nesil Aile Danışma Merkezi


Çalışma Saatlerimiz

  • Hafta İçi: 9:00 - 18:00
  • Cumartesi: 9:00 - 18:00
  • 0212 225 0444
  • 0533 472 6120

Adresimiz

Süleyman Seba Cd. No:62 Spor Ap. Kat:1 Daire:2
Vişnezade / Beşiktaş/ İstanbul


  • Facebook Sayfamız
  • Twitter Profilimiz
  • Psikoloji Blogu

  • 0212 225 0444
  • 0533 472 6120